Leren programmeren met Swift Playgrounds

In de loop van de jaren heb al zoveel ideeën voor tools, producten en diensten gehad. Maar het komt er niet van om het te bouwen, want ik kan het gewoon niet. Het ontwerp kan ik maken en daar beleef ik dan ook erg veel lol aan. Maar als het geprogrammeerd moet worden dan houd het op.

En al die jaren heb ik ook altijd willen kunnen programmeren. Echter elke dappere poging stokt. Het is me nog nooit gelukt om écht iets te maken. Ligt het eraan dat ik het gewoon de logica van programmeren niet snap of probeer ik het niet hard genoeg? Geen idee. Maar ik heb een idee.

Laatst liep ik in de bibliotheek en zag ik dit boek staan.

Cover

Dat ik nog nooit eerder aan heb gedacht. Een kinderboek over programmeren. Als het met deze methode niet gaat lukken, dan kan ik er beter helemaal mee ophouden. Nu is het niet dit boek geworden, maar op de iPad die ik sinds kort heb is Swift Playgrounds te gebruiken. Een app van Apple zelf, om kinderen te leren programmeren in Swift, Apples eigen programmeertaal. Slimme zet om je toekomstige ontwikkelaars aan je te binden.

Het is geen JavaScript dat ik eigenlijk wilde leren, maar het gaat om de basis van programmeren te snappen. En dat leer ik nu terwijl ik een poppetje opdrachten laat uitvoeren in een landschap.

De eenvoudige opbouw ligt me wel bij deze introductie in een nieuwe wereld. En ik vermaak me met het oplossen van de voorgespiegelde taken. Dus, so far so good.

En dan nu maar hopen dat ik met deze nieuwe kennis mijn project ‘workmode’ ooit het daglicht gaat zien.


Interview met Bob Voorneveld

Dit e-mail interview hield ik voor de wekelijkse Good Monday! nieuwsbrief. Zo nu en dan laat ik een lezer aan het woord. Maar om te voorkomen dat de mail zo lang wordt, plaats ik het volledige interview hier.

Wie ben je en wat doe je?

Ik ben Bob Voorneveld, 34 jaren jong. Vader van Merel(6) & Lotte(4) en zeer gelukkig getrouwd met Krisien. Ik woon in Groningen, waar ik als developer werk aan de ontwikkeling van FoodDrop & Dropper.

Hoe ziet je werkplek eruit?

Hoe ziet een vrij normale dag er voor je uit?

Paar keer per week breng ik ’s morgens de meiden naar school. Mijn start meestal tussen 8 en 9. Afhankelijk van het werk wat er ligt, werk ik aan de websites en achterliggende techniek. Regelmatig staan daar nog afspraken buiten de deur bij, om in contact te komen met de partners waarmee we werken aan de stadslogistiek.

Wat is het meest toffe aan je werk?

Werken aan een nieuw concept. We zijn bij Dropper druk bezig om te kijken of we de stadslogistiek te verbeteren. Het is heel gaaf om mee te maken dat je met een stukje techniek echt de wereld een stukje mooier kan maken. Ik weet dat het heel idealistisch klinkt, maar toch voelt het wel zo. Dat is ook de reden dat ik voor deze baan heb gekozen.

Foto van dropper.nl

Wat motiveert je om dit te blijven doen?

Het team waarmee we werken motiveert enorm om door te blijven gaan. De kleinschaligheid (nu nog), het samen doen gevoel geeft me op dit moment heel veel drive.

En het meest uitdagende van je werk?

Zorgen dat de soms zo simpele vragen in logische en werkende algoritmes terecht komen. Het idee uitdenken is soms in 5 minuten gebeurd. Ervoor zorgen dat het dan ook daadwerkelijk op een juiste manier door de computer wordt uitgevoerd blijft topsport.

Op welk werk ben je het meest trots?

Van mijn huidige werk staat nog steeds een hoop in de steigers, dus daar ben ik wel trots op, maar nog niet echt zichtbaar. Van mijn vorige banen ben ik vooral heel trots op de iOS app van Voys/Spindle. Ook daar werkten we aan nieuwe technologie en het was heel gaaf om daar als een van de eersten met een goede integratie in het besturingssysteem te komen.

Foto van Voys

Hoe blijf je op de hoogte van de laatste ontwikkelingen van je vakgebied, waar komt je inspiratie vandaan?

Ik moet tot mijn spijt bekennen dat ik PyGrunn gewoon gemist heb dit jaar. Het was iets te druk in mijn hoofd en had dubbele afspraken in mijn agenda staan. Maar dat is iedere keer weer een mooie inspiratie. Daarnaast ben ik meerdere uren per week mezelf aan het inlezen op blogs & internet artikelen. Ook blijft YouTube een goede inspiratiebron, daar staan veel live coding sessies. Daarnaast heb ik meestal wel enkele kleine side-projects met een eigen uitdaging. Door daaraan te puzzelen, leer je vanzelf meer.

Wat is het beste advies dat je ooit hebt gekregen?

Ook met hard werken kan je heel ver komen. Nadat ik mijn 4e studie verklootte (door teveel met bijbaantjes bezig te zijn), was mijn pa degene die erg begripvol was. Hij snapte vanuit zijn eigen jeugd dat leren niet voor iedereen weggelegd is. Ik heb mezelf in de jaren daarna helemaal gek gewerkt, met hele simpele baantjes om te beginnen. Daarnaast heb ik mezelf leren programmeren, interieurontwerpen en leren presenteren. Dat harde werken heeft ervoor gezorgd dat er steeds mensen waren die niet geïnteresseerd waren in mijn CV, maar me de kans gaven om te groeien. Dat maakt dat ik nu al een aantal hele toffe banen heb gehad.

Wat is je favoriete applicaties op je computer?

Mijn mac is op het moment nog redelijk clean qua installatie, wat me eigenlijk best wel bevalt. Als het op python aankomt ben ik fan van pycharm. Fork is een lekkere gui voor git overzicht (al blijft daar de command line wel leidend in acties). En als apple fanboy moet ik toch mijn kudos geven aan Visual Studio Code, een heerlijk programma voor javascript/typescript & css/scss.

Beeld van visualstudio.com

Wat is je favoriete applicaties op je telefoon?

Strava. Als fietser heb ik niet gefietst als het niet op Strava staat.

Wat is je favoriete analoge tool waar je niet zonder kunt?

🚵‍♀️ Racefiets ;-)

Wat is je favoriete aanschaf minder van dan €10

Voor iemand die echt slecht let op waar die zijn geld aan uit geeft, heb ik hier geen antwoord op. Al moet ik zeggen dat je voor 10 euro een hoop chocola gerelateerde dingen kan kopen. (Tony!)

Wat is je beste tip om tijd te besparen?

Socials van je telefoon.

Welk boek moet iedereen gelezen hebben?

Lang geleden al, maar nog steeds komt ie als eerste in mijn hoofd: Papillon van Henri Charriere. Het verhaal is nog niet eens zo oud, maar het voelt als eeuwen geleden. We vinden onszelf nu zo beschaafd, maar onze grootouders leefden in dezelfde tijd als dit verhaal.

Waar ben je online te vinden?

Ik lees vooral nog Twitter, via @bobvoorneveld. Ik heb een (wat verouderde) website op bobvoorneveld.nl en ik hou vooral van het directe contact via de mobiele telefoon of in persoon.


Onthoud niet de tekst van je presentatie

Als je een presenttaie gaat geven wil je van alles vertellen, maar probeer nou niet alles letterlijk te onthouden. Dan gaat het óf fout óf het komt over als een ingestudeerd verhaal. Vertel het ter plekke in je eigen woorden die dan goed voelen.

Seth Godin weet het mooi te verwoorden:

My suggestion: Don’t memorize your talk. Memorize your stories. Ten stories make a talk. Write yourself a simple cue card to remember each story’s name. Then tell us ten stories.
– Seth Godin


Captain Disillusion

Sinds een jaar ben groot fan van Captain Disillusion. Inmiddels heb ik zijn hele archief op YouTube helemaal uitgekeken. Alan Melikdjanian debunkt als zijn superheld alterego virale videos en legt uitvoerig uit hoe ze gemaakt zijn.

Ik hou van uitleg video's, omdat ik graag leer hoe dingen werken. Maar Captain Disillusion is een losse categorie. Al sinds 2007 heeft hij niets veranderd aan de opzet, de kleding, de humor. Echt een volhouder, op een goede manier.

In een nieuwe serie video's legt The Captain uit hoe het zit de technische kanten van video's. Resolutie, frame rates, beeld verhoudingen. Dingen die je allemaal wel eens voorbij ziet komen en over hoort, maar nooit exact van weet wat het is en hoe het ooit is ontstaan. En of het relevant is.

https://www.youtube.com/playlist?list=PLQlvLOFtrgKY3enLaI6KzxJYOntg5SAh0

Vertrouw op je eigen kunnen

Vorige week zag ik een Instagram story van een collega vormgever die een presentatie over haar vak ging geven. Dat is altijd leuk en vaak ook wat spannend.
Ik stuurde een kleine berichtje om haar succes te wensen en kreeg nadat ze de presentatie deed een bericht terug dat het super goed ging. Dat maakte mij blij. Ik was blij voor haar.

De kleine interactie heen en weer deed mij goed. En had het gevoel dat ik haar er ook een beetje mee hielp. Dat ze erop terug kwam bevestigde dat ze dat leuk vond.

Het is altijd een beetje spannend, maar als je wat gaat resenteren. Maar al sje praat over iets waar je van houdt, wat je goed kunt en waar je donders veel van weet, gaat dat altijd goed. Echt. Vertrouw op jezelf.

Ik publiceer dit verhaaltje ook als intro in Good Monday! editie 259


Backup dag, dus back alles op

31 maart is het Backup Day.

Het is dan zelfs World Backup Day.

Nog stoerder.

Vaak probeer ik een Nederlands woord te vinden om iets te beschrijven, maar dat is lastig zeg.
Reservekopie klinkt toch nét even minder.
En reserverkopie dag. Mmmh, nee, dat is het al helemaal niet.

SEO technisch ga ik er wel lekker mee scoren nu is alles even slinks vertaal, een hoge keyword desity. Of zoekwoord dichtheid. Ha! Again… nogmaals.

Maar die backup dus. Dat onderwerp waarvan je weet dat het belangrijk is, maar ook dat onderwerp waarvan je weet dat je dat zelf niet helemaal op orde hebt. Dat is nou precies de reden van deze dag. Om er aandacht aan te geven en daar doe ik graag aan mee.

Want… ik kwam er laatst nogal stom achter dat ik wat vinkjes in de instellingen verkeerd had ingesteld voor mijn backup. Resultaat was dat ik 1,4 TB aan data kwijt was toen de harde schijf faalde.

Een hardware probleem zorge ervoor dat da dat op de schijf niet meer te lezen was en door dat vinkje had ik mijn backup niet goed voor elkaar. De factuur voor het herstellen was de ultieme leerschool om het beter op orde te krijgen. Want, zoals vaker bij diensten die nogal specialistisch zijn en waar emoties bij komen kijken, zijn de kosten niet mals. De prijzen schieten dan als een malle omhoog.
En dus ook bij het herstellen van mijn dierbare data. Foto's, oud werk, dat soort.

FACTUUR

Alle data is gelukkig weer terug en ik heb er heel wat van geleerd. Op de harde manier, dus extra goed.
Dat was voor mij de aanzet om een, hopelijk, waterdichte backup strategie op te zetten.

Elke week maak ik een backup van alles, dat leg ik in mijn stappenplan hieronder allemaal uit.

Backup strategie in de basis

1 backup is geen backup.
Daar kwam ik achter toen die van mijn faalde. Een backup van die backup, een dubbele dus, dat is essentieel.

Elke week staat automatisch in mijn takenlijst om de wekelijkse backup aan te zwengelen.
Dit is eigenlijk niets meer of minder dan de harde schijven aan te sluiten en de computer een poosje aan te laten staan.
En voor de telefoon hetzelfde. Dat kan prima tussen het werk door, alles gaat namelijk redelijk automatisch.

Backup locaties en frequentie

Dropbox (constant)

Al het werk waar ik mee bezig ben staat op Dropbox. Die synchroniseert constant tussen mijn computer en de servers van Dropbox zelf. Hierdoor is die data dus altijd veilig. En is het ook handig als ik toch nog een oude versie van een bestand nodig heb. Die worden netjes door Dropbox opgeslagen.

En het voordeel is gelijk dat ik snel een bestand, een preview van een ontwerp bijvoorbeeld, kan sturen. Het staat al ergens online, ik hoef er alleen nog maar een publieke link van te maken.

Backblaze €99 per jaar.

Timemachine (constant)

De Mac heeft Timemachine ingebouwd. Een constante backup van je computer waarbij je ook verschillende versies van bestanden in opslaat. Dit is prima in het OS geïntegreerd, dus zonde om niet te gebruiken.

Zodra de externe Time Machine schijf is aangesloten maakt ie die contante backup. Je kun er dus een wekelijkse backup mee maken. Maar de je kunt ook de schijf aan de computer laten hangen, dan worden er backups gemaakt van alle wijzigingen die je doet. Elke keer ale je een bestand opslaat, bewaard die die versie, totdat de harde schijf vol is, dan worden de ouste overschreven.

Backblaze (wekelijks)

Alle data van de hele computer word constant via Backblaze opgeslagen. Dus ook dat van Dropbox.

En alle harde schijven die ik op mijn computer aansluit. Een fijn gevoel. Maar wel een die je af en toe moet testen. Het backup probleem dat ik laatst had, had ik zelf kunnen voorkomen door de instelingen goed te controleren en de backup af en toe te checken.

Backblaze kost $60 per jaar (affiliate linkje)

Extra harde schijf (maandelijks)

Om niet 100% op alle online backups te vertrouwen maak ik ook maandelijks een kopie naar een externe schijf. Van mijn hele machine en de externe schijf met data die ik af en toe gebruik en waar al mijn foto's op staan.

Even aansluiten, Carbon Copy Cloner aanzetten en even wachten.

Het voordeel van een app als CCC gebruiken is dat je niet alles hoeft te kopiëren, maar alleen de data die veranderd is ten opzichte van de vorige kopie. De eerste backup duurt dus even. Daarna ben je zo klaar.

Testen

Waar het laatst goed fout ging bij is dat ik niet wist of de backup werkte. Dat is de reden dat ik op gezette tijden test of ik een willekeurig bestand kan terughalen zonder het op de gebruikte plek te zoeken.

Dus of ik de foto's van mijn vakantie naar Iran in 2016 op de extra schijf kan terugvinden of de schetsen van een huisstijl waar ik vorige week aan werkte ook in Backblaze terug te vinden zijn.


Live events zijn zoveel toffer dan video's

Een paar week geleden was ik bij een BNO avond in Zwolle met 3 sprekers; Max Kisman, Martin Majoor en Jos Buivenga.

Eigenlijk een Good Monday! live event dat ik ooit organiseerde met Bart, maar dan op de woensdagavond.

✏️ Max Kisman. De illustrator. Hij vertelde in ruim een uur over zijn avonturen en zijn werkwijze. Een zeer onderhoudend verhaal en een ratje toe aan mooie verhalen en zijn werkwijze naar het prachtige werk dat hij maakt.
Ook al zegt zijn naam je niets, zijn werk je vast. Zo niet, dan mis je echt wat. Met heldere lijnen vertelt hij mooie verhalen. De herkenbare en uniek maakt het allen maar krachtiger.

Erg bijzonder dat je met zo weinig vorm zoveel kunt laten zien. En door slim gebruik te maken van uitsparingen en witruimte is er meer te zien dan alleen de zwarte vormen. Erg slim gedaan.

Illustratie van Max Kisman. 5 beelden die terugkwamen in mijn verhaal over mijn Indonesische origine

🔤 Letterontwerpers Martin Majoor en Jos Buivenga die samen een lettertype maakten onder de naam The Questa Project. Mooi om te zien hoe er zo gepielt en generd kan worden op de vorm van die kleine tekens waar je alles in de wereld mee kunt communiceren.

Jos zou je vooral kennen van zijn series gratis fonts hiermee zette hij de wereld van letterontwerpers op de kop. Eigenwijs maar niet zonder resultaat.

Altijd leuk om naar verhalen uit de eerste hand te horen. Zoveel waardevoller en fijner dan via een video. Ook handig, maar live verslaat het toch echt. Je kunt het enthousiasme van de spreker beter voeler en kunt direct vragen stellen.

Of achteraf zelfs een biertje drinken met een van je helden. Dat is toch geweldig? Ik heb nu al zin in de volgende BNO avond.

Dit stuk schreef ik voor Good Monday! editie 248 trouwens. Maar het is zo zonde als dit alleen maar in de mail te lezen is, terwijl het zo'n leuk onderwerp is om over te schrijven. Illustratoren, typografen en die dan zelfs live horen. Geweldig.


Ik laat graag zien wat ik doe

Als designer gaat het erom wat je maakt. Mijn vak is niet uniek daarin. Veel van wat ik maak, is tastbaar. Een logo, folder, tijdschrift, app. Ook al zit er altijd een abstracter idee achter. Het eindresultaat is altijd zichtbaar.

Maar de weg naar dit eindresultaat is net zo belangrijk als het zichtbare opgeleverde zelf. Zonder deze weg/proces is het gewoon iets leuks en moois, maar niet per se iets goeds. En dat is waar goed ontwerp zich onderscheid van een leuk ontwerpje.

Het proces die ik samen met de opdrachtgever doorloop tot het eindresultaat maakt of breekt het resultaat. Of het uitstraalt waar een merk voor staat. Of het de lezer informeert. En of een gebruiker er mee kan werken. Dit is alleen mogelijk als beide partijen goed samenwerken. Als ontwerper heb ik kennis en kunde, maar ik weet nooit alles van een product, merk of service.

Ik maak dus dingen. Ik ben een 'maker'. En dat kun je dan in het Nederland uitspreken, maar in het engels klinkt het behoorlijk stoer.

Als ik wil dat mensen weten wat ik doe dan is het belangrijk dat ik dat laat zien. Uiteraard in een portfolio. Maar die ik nooit volledig actueel en zeker nooit af.

Vooral ook het werk achter dat wat opgeleverd en dus 'tastbaar' is, is belangrijk. Het schetsen, de ideeën, de probeersels en overwegingen. Twitter is al sinds 2007 dé plek om te delen waar ik mee bezig ben en Instagram Stories is daar bijgekomen als een fijne aanvulling. Met een paar kliks laat ik zien wat ik voor mijn heb. Liever zou ik daarvoor het open source Pixelfed voor gebruiken. Maar daar is nog geen eenvoudige app voor en het is nou eenmaal zo dat de grote massa op 'insta' rondhangt.

De mix van Twitter en Insta Stories is dus voor nu een ideale plek. Snel, makkelijk, laagdrempelig en veel bereik.

Ik heb het idee dat ik behoorlijk wat deel. Misschien teveel. Wellicht te weinig zijn. Over beide meningen heb ik nog geen klachten gehoord, dus het kan ook zijn dat het precies goed is zo. Sociale media goeroe avant la lettre sinds 2007!

Show your work

Toen ik in 2014 voor het eerst naar SXSW ging, sprak daar Austin Kleon. Een van de grote keynote speakers, ook al had ik nog nooit van de man gehoord.
De presentatie die hij daar gaf was ge-wel-dig. De snelheid, de scherpheid en de raakheid. Allemaal een 100% score. Het sloot perfect aan bij hoe ik dacht en denk over het delen van wat je doet en waar je inspiratie vandaan kunt halen. Ik was instant fan van deze man.

https://www.youtube.com/watch?v=m8v3jf8RVBk

Ik kocht dan gelijk 2 van zijn boeken en ben er nog steeds van overtuigd van de lessen die daarin staan.

Nu ben ik 'Show your work' weer eens opnieuw aan het lezen en het sluit nog steeds aan met wat ik wil en doe en denk.

Ik deel nog steeds graag wat ik doe. Om te laten zien wat ik kan als designer, om te laten zien hoe ik over oplossingen denk en ook hoe ik de ontwerpen maak die ik maak.

Een paar week geleden streamde ik live hoe ik Good Monday! (abonneren kan hier gewoon) aan het maken was. Spannend, want het was de eerste keer dat ik dit deed, zo live. Maar ook leuk omdat ik bewuster bezig was met het proces van het samenstellen.

https://www.youtube.com/watch?v=0CrkbYUMl58

Achteraf kwam ik erachter dat het geluid ronduit bagger was. Dus ik heb een microfoon opgescharreld en ben deze nu aan het testen voor een volgende keer. Ik laat zien wat ik doe, hoe ik dat doe, ondertussen leer ik en maak de kans groter dat mensen me vinden die ik anders nooit had leren kennen.

Laat je werk zien!

Jaaaaha, Austin. Doe ik!


Einde van de 204 dagen streak

204 dagen achter elkaar hield ik vol om wat ik deed te noteren op wip.chat Een leuk netwerk van makers die dat ook doen en elkaar op die manier motiveren.

Afgelopen week was ik even een weekje op vakantie en toen heb ik he-le-maal niets gedaan aan werk of het krijgen van werk. Niets mis mee af en toe. Wel heb ik veel gelezen trouwens, ook al niets mis mee.

En toen bedacht ik me ineens dat ik mijn 'streak' onderbrak en niet meer in de top 5 stond. Had ik het wel volgehouden dan stond ik nu zelf op nummer 3. Whooow!
Of toch niet Whooow!?

Even baalde ik. Leuk hoor, bovenin een rijtje staan, maar wat had ik er nou écht aan?

Belangrijker was even een week pauze van het zoeken naar nieuw werk en klussen. Even uit de regen en de kou. Maar een andere cultuur en omgeving ontdekken. Dat is wat écht belangrijk is. Niet een ranking. Hoe leuk het idee ook is.

Waar ik wel mee verder ga is de /done tweet. Zoals hier, hier en hier.
Aan het einde van de dag een tweet met een paar dingen die ik heb gedaan die dag. Om te laten zien waar ik mee bezig ben geweest en voor mezelf om niet stil te blijven staan.


Ik schreef dit als intro voor editie 244 van de wekelijkse Good Monday! mail. Maar waarom zou ik het ook niet hier neerzetten in het /notities deel van mijn site? Ik zag er ook geen reden voor, dus dat deed ik maar.

Abonneren op Good Monday! kan hier trouwens.


Een 'skill bar' zegt niets

Op zoveel sites van freelancers kom ik van die 'skill bars' tegen.
Een kennis grafiek? Eigenschappen teller? Ik heb er naar gezocht, maar een goede vertaling naar het Nederlands heb ik niet kunnen vinden. Maar je kent ze vast.

Dit is wat ik bedoel:

En dit is zo nutteloos. Het zegt namelijk he-le-maal niets. Ze denken dat het een leuke en handige manier is om hun kennis en vaardigheden te laten zien. En op het eerste oog lijkt dat ook. Maar het klopt niet.

Door een schaal te gebruiken laat je zien hoever je bent om tot de 100% te komen. Ten eerste weet je niet op procent je nu zit. En je zult nooit over alle kennis beschikken.

“The more I learn, the more I realize how much I don't know.”
Albert Einstein

Wat al een stuk beter werkt is om een verdeling van die kennis te laten zien. Dan zie je hoe ze zich toch elkaar verhouden.

Dit lost de eerste problemen op. Het laat zien dat je beter bent in 'Netflixen' dan het leggen van dakpannen. Maar zegt het iets over hoe goed je erin bent? Nee.
Het is namelijk nooit nodig om er alles van te weten. En ook niet om te weten dat je beter in bankhangen bent dan op een dak te staan. Als het lekt, dan is het voldoende om te weten bij wie ze moeten zijn om dat probleem op te lossen.

Kritiek leveren is niet zo moeilijk. Maar ik heb er een oplossing voor:
Vertel waar je anderen mee kunt helpen.

Zet dat centraal in je cv, op je site, vertel dat op sociale media en in de kroeg. Heb zelfvertrouwen in wat je kunt en waar je anderen mee helpt. Laat dat zien. Dan gaan mensen op den duur een beeld van je krijgen waarvan jij wilt dat ze dan hebben.

Disclaimer.
Dit is een voorbeeld. Ik ben namelijk super-slecht in Netflixen. Ik zit liever op mijn zolderkantoor te klussen aan een nieuwe kaart die ik aan het ontwerpen ben. Check dit, dit en dit als bewijs.

Ik praat er graag over, laat dat zien op Twitter en probeer daarmee naar buiten te brengen dat ik leef voor design. En design natuurlijk.