Vertrouw op je eigen kunnen

Vorige week zag ik een Instagram story van een collega vormgever die een presentatie over haar vak ging geven. Dat is altijd leuk en vaak ook wat spannend.
Ik stuurde een kleine berichtje om haar succes te wensen en kreeg nadat ze de presentatie deed een bericht terug dat het super goed ging. Dat maakte mij blij. Ik was blij voor haar.

De kleine interactie heen en weer deed mij goed. En had het gevoel dat ik haar er ook een beetje mee hielp. Dat ze erop terug kwam bevestigde dat ze dat leuk vond.

Het is altijd een beetje spannend, maar als je wat gaat resenteren. Maar al sje praat over iets waar je van houdt, wat je goed kunt en waar je donders veel van weet, gaat dat altijd goed. Echt. Vertrouw op jezelf.

Ik publiceer dit verhaaltje ook als intro in Good Monday! editie 259


Backup dag, dus back alles op

31 maart is het Backup Day.

Het is dan zelfs World Backup Day.

Nog stoerder.

Vaak probeer ik een Nederlands woord te vinden om iets te beschrijven, maar dat is lastig zeg.
Reservekopie klinkt toch nét even minder.
En reserverkopie dag. Mmmh, nee, dat is het al helemaal niet.

SEO technisch ga ik er wel lekker mee scoren nu is alles even slinks vertaal, een hoge keyword desity. Of zoekwoord dichtheid. Ha! Again… nogmaals.

Maar die backup dus. Dat onderwerp waarvan je weet dat het belangrijk is, maar ook dat onderwerp waarvan je weet dat je dat zelf niet helemaal op orde hebt. Dat is nou precies de reden van deze dag. Om er aandacht aan te geven en daar doe ik graag aan mee.

Want… ik kwam er laatst nogal stom achter dat ik wat vinkjes in de instellingen verkeerd had ingesteld voor mijn backup. Resultaat was dat ik 1,4 TB aan data kwijt was toen de harde schijf faalde.

Een hardware probleem zorge ervoor dat da dat op de schijf niet meer te lezen was en door dat vinkje had ik mijn backup niet goed voor elkaar. De factuur voor het herstellen was de ultieme leerschool om het beter op orde te krijgen. Want, zoals vaker bij diensten die nogal specialistisch zijn en waar emoties bij komen kijken, zijn de kosten niet mals. De prijzen schieten dan als een malle omhoog.
En dus ook bij het herstellen van mijn dierbare data. Foto's, oud werk, dat soort.

FACTUUR

Alle data is gelukkig weer terug en ik heb er heel wat van geleerd. Op de harde manier, dus extra goed.
Dat was voor mij de aanzet om een, hopelijk, waterdichte backup strategie op te zetten.

Elke week maak ik een backup van alles, dat leg ik in mijn stappenplan hieronder allemaal uit.

Backup strategie in de basis

1 backup is geen backup.
Daar kwam ik achter toen die van mijn faalde. Een backup van die backup, een dubbele dus, dat is essentieel.

Elke week staat automatisch in mijn takenlijst om de wekelijkse backup aan te zwengelen.
Dit is eigenlijk niets meer of minder dan de harde schijven aan te sluiten en de computer een poosje aan te laten staan.
En voor de telefoon hetzelfde. Dat kan prima tussen het werk door, alles gaat namelijk redelijk automatisch.

Backup locaties en frequentie

Dropbox (constant)

Al het werk waar ik mee bezig ben staat op Dropbox. Die synchroniseert constant tussen mijn computer en de servers van Dropbox zelf. Hierdoor is die data dus altijd veilig. En is het ook handig als ik toch nog een oude versie van een bestand nodig heb. Die worden netjes door Dropbox opgeslagen.

En het voordeel is gelijk dat ik snel een bestand, een preview van een ontwerp bijvoorbeeld, kan sturen. Het staat al ergens online, ik hoef er alleen nog maar een publieke link van te maken.

Backblaze €99 per jaar.

Timemachine (constant)

De Mac heeft Timemachine ingebouwd. Een constante backup van je computer waarbij je ook verschillende versies van bestanden in opslaat. Dit is prima in het OS geïntegreerd, dus zonde om niet te gebruiken.

Zodra de externe Time Machine schijf is aangesloten maakt ie die contante backup. Je kun er dus een wekelijkse backup mee maken. Maar de je kunt ook de schijf aan de computer laten hangen, dan worden er backups gemaakt van alle wijzigingen die je doet. Elke keer ale je een bestand opslaat, bewaard die die versie, totdat de harde schijf vol is, dan worden de ouste overschreven.

Backblaze (wekelijks)

Alle data van de hele computer word constant via Backblaze opgeslagen. Dus ook dat van Dropbox.

En alle harde schijven die ik op mijn computer aansluit. Een fijn gevoel. Maar wel een die je af en toe moet testen. Het backup probleem dat ik laatst had, had ik zelf kunnen voorkomen door de instelingen goed te controleren en de backup af en toe te checken.

Backblaze kost $60 per jaar (affiliate linkje)

Extra harde schijf (maandelijks)

Om niet 100% op alle online backups te vertrouwen maak ik ook maandelijks een kopie naar een externe schijf. Van mijn hele machine en de externe schijf met data die ik af en toe gebruik en waar al mijn foto's op staan.

Even aansluiten, Carbon Copy Cloner aanzetten en even wachten.

Het voordeel van een app als CCC gebruiken is dat je niet alles hoeft te kopiëren, maar alleen de data die veranderd is ten opzichte van de vorige kopie. De eerste backup duurt dus even. Daarna ben je zo klaar.

Testen

Waar het laatst goed fout ging bij is dat ik niet wist of de backup werkte. Dat is de reden dat ik op gezette tijden test of ik een willekeurig bestand kan terughalen zonder het op de gebruikte plek te zoeken.

Dus of ik de foto's van mijn vakantie naar Iran in 2016 op de extra schijf kan terugvinden of de schetsen van een huisstijl waar ik vorige week aan werkte ook in Backblaze terug te vinden zijn.


Live events zijn zoveel toffer dan video's

Een paar week geleden was ik bij een BNO avond in Zwolle met 3 sprekers; Max Kisman, Martin Majoor en Jos Buivenga.

Eigenlijk een Good Monday! live event dat ik ooit organiseerde met Bart, maar dan op de woensdagavond.

✏️ Max Kisman. De illustrator. Hij vertelde in ruim een uur over zijn avonturen en zijn werkwijze. Een zeer onderhoudend verhaal en een ratje toe aan mooie verhalen en zijn werkwijze naar het prachtige werk dat hij maakt.
Ook al zegt zijn naam je niets, zijn werk je vast. Zo niet, dan mis je echt wat. Met heldere lijnen vertelt hij mooie verhalen. De herkenbare en uniek maakt het allen maar krachtiger.

Erg bijzonder dat je met zo weinig vorm zoveel kunt laten zien. En door slim gebruik te maken van uitsparingen en witruimte is er meer te zien dan alleen de zwarte vormen. Erg slim gedaan.

Illustratie van Max Kisman. 5 beelden die terugkwamen in mijn verhaal over mijn Indonesische origine

🔤 Letterontwerpers Martin Majoor en Jos Buivenga die samen een lettertype maakten onder de naam The Questa Project. Mooi om te zien hoe er zo gepielt en generd kan worden op de vorm van die kleine tekens waar je alles in de wereld mee kunt communiceren.

Jos zou je vooral kennen van zijn series gratis fonts hiermee zette hij de wereld van letterontwerpers op de kop. Eigenwijs maar niet zonder resultaat.

Altijd leuk om naar verhalen uit de eerste hand te horen. Zoveel waardevoller en fijner dan via een video. Ook handig, maar live verslaat het toch echt. Je kunt het enthousiasme van de spreker beter voeler en kunt direct vragen stellen.

Of achteraf zelfs een biertje drinken met een van je helden. Dat is toch geweldig? Ik heb nu al zin in de volgende BNO avond.

Dit stuk schreef ik voor Good Monday! editie 248 trouwens. Maar het is zo zonde als dit alleen maar in de mail te lezen is, terwijl het zo'n leuk onderwerp is om over te schrijven. Illustratoren, typografen en die dan zelfs live horen. Geweldig.


Ik laat graag zien wat ik doe

Als designer gaat het erom wat je maakt. Mijn vak is niet uniek daarin. Veel van wat ik maak, is tastbaar. Een logo, folder, tijdschrift, app. Ook al zit er altijd een abstracter idee achter. Het eindresultaat is altijd zichtbaar.

Maar de weg naar dit eindresultaat is net zo belangrijk als het zichtbare opgeleverde zelf. Zonder deze weg/proces is het gewoon iets leuks en moois, maar niet per se iets goeds. En dat is waar goed ontwerp zich onderscheid van een leuk ontwerpje.

Het proces die ik samen met de opdrachtgever doorloop tot het eindresultaat maakt of breekt het resultaat. Of het uitstraalt waar een merk voor staat. Of het de lezer informeert. En of een gebruiker er mee kan werken. Dit is alleen mogelijk als beide partijen goed samenwerken. Als ontwerper heb ik kennis en kunde, maar ik weet nooit alles van een product, merk of service.

Ik maak dus dingen. Ik ben een 'maker'. En dat kun je dan in het Nederland uitspreken, maar in het engels klinkt het behoorlijk stoer.

Als ik wil dat mensen weten wat ik doe dan is het belangrijk dat ik dat laat zien. Uiteraard in een portfolio. Maar die ik nooit volledig actueel en zeker nooit af.

Vooral ook het werk achter dat wat opgeleverd en dus 'tastbaar' is, is belangrijk. Het schetsen, de ideeën, de probeersels en overwegingen. Twitter is al sinds 2007 dé plek om te delen waar ik mee bezig ben en Instagram Stories is daar bijgekomen als een fijne aanvulling. Met een paar kliks laat ik zien wat ik voor mijn heb. Liever zou ik daarvoor het open source Pixelfed voor gebruiken. Maar daar is nog geen eenvoudige app voor en het is nou eenmaal zo dat de grote massa op 'insta' rondhangt.

De mix van Twitter en Insta Stories is dus voor nu een ideale plek. Snel, makkelijk, laagdrempelig en veel bereik.

Ik heb het idee dat ik behoorlijk wat deel. Misschien teveel. Wellicht te weinig zijn. Over beide meningen heb ik nog geen klachten gehoord, dus het kan ook zijn dat het precies goed is zo. Sociale media goeroe avant la lettre sinds 2007!

Show your work

Toen ik in 2014 voor het eerst naar SXSW ging, sprak daar Austin Kleon. Een van de grote keynote speakers, ook al had ik nog nooit van de man gehoord.
De presentatie die hij daar gaf was ge-wel-dig. De snelheid, de scherpheid en de raakheid. Allemaal een 100% score. Het sloot perfect aan bij hoe ik dacht en denk over het delen van wat je doet en waar je inspiratie vandaan kunt halen. Ik was instant fan van deze man.

https://www.youtube.com/watch?v=m8v3jf8RVBk

Ik kocht dan gelijk 2 van zijn boeken en ben er nog steeds van overtuigd van de lessen die daarin staan.

Nu ben ik 'Show your work' weer eens opnieuw aan het lezen en het sluit nog steeds aan met wat ik wil en doe en denk.

Ik deel nog steeds graag wat ik doe. Om te laten zien wat ik kan als designer, om te laten zien hoe ik over oplossingen denk en ook hoe ik de ontwerpen maak die ik maak.

Een paar week geleden streamde ik live hoe ik Good Monday! (abonneren kan hier gewoon) aan het maken was. Spannend, want het was de eerste keer dat ik dit deed, zo live. Maar ook leuk omdat ik bewuster bezig was met het proces van het samenstellen.

https://www.youtube.com/watch?v=0CrkbYUMl58

Achteraf kwam ik erachter dat het geluid ronduit bagger was. Dus ik heb een microfoon opgescharreld en ben deze nu aan het testen voor een volgende keer. Ik laat zien wat ik doe, hoe ik dat doe, ondertussen leer ik en maak de kans groter dat mensen me vinden die ik anders nooit had leren kennen.

Laat je werk zien!

Jaaaaha, Austin. Doe ik!


Einde van de 204 dagen streak

204 dagen achter elkaar hield ik vol om wat ik deed te noteren op wip.chat Een leuk netwerk van makers die dat ook doen en elkaar op die manier motiveren.

Afgelopen week was ik even een weekje op vakantie en toen heb ik he-le-maal niets gedaan aan werk of het krijgen van werk. Niets mis mee af en toe. Wel heb ik veel gelezen trouwens, ook al niets mis mee.

En toen bedacht ik me ineens dat ik mijn 'streak' onderbrak en niet meer in de top 5 stond. Had ik het wel volgehouden dan stond ik nu zelf op nummer 3. Whooow!
Of toch niet Whooow!?

Even baalde ik. Leuk hoor, bovenin een rijtje staan, maar wat had ik er nou écht aan?

Belangrijker was even een week pauze van het zoeken naar nieuw werk en klussen. Even uit de regen en de kou. Maar een andere cultuur en omgeving ontdekken. Dat is wat écht belangrijk is. Niet een ranking. Hoe leuk het idee ook is.

Waar ik wel mee verder ga is de /done tweet. Zoals hier, hier en hier.
Aan het einde van de dag een tweet met een paar dingen die ik heb gedaan die dag. Om te laten zien waar ik mee bezig ben geweest en voor mezelf om niet stil te blijven staan.


Ik schreef dit als intro voor editie 244 van de wekelijkse Good Monday! mail. Maar waarom zou ik het ook niet hier neerzetten in het /notities deel van mijn site? Ik zag er ook geen reden voor, dus dat deed ik maar.

Abonneren op Good Monday! kan hier trouwens.


Een 'skill bar' zegt niets

Op zoveel sites van freelancers kom ik van die 'skill bars' tegen.
Een kennis grafiek? Eigenschappen teller? Ik heb er naar gezocht, maar een goede vertaling naar het Nederlands heb ik niet kunnen vinden. Maar je kent ze vast.

Dit is wat ik bedoel:

En dit is zo nutteloos. Het zegt namelijk he-le-maal niets. Ze denken dat het een leuke en handige manier is om hun kennis en vaardigheden te laten zien. En op het eerste oog lijkt dat ook. Maar het klopt niet.

Door een schaal te gebruiken laat je zien hoever je bent om tot de 100% te komen. Ten eerste weet je niet op procent je nu zit. En je zult nooit over alle kennis beschikken.

“The more I learn, the more I realize how much I don't know.”
Albert Einstein

Wat al een stuk beter werkt is om een verdeling van die kennis te laten zien. Dan zie je hoe ze zich toch elkaar verhouden.

Dit lost de eerste problemen op. Het laat zien dat je beter bent in 'Netflixen' dan het leggen van dakpannen. Maar zegt het iets over hoe goed je erin bent? Nee.
Het is namelijk nooit nodig om er alles van te weten. En ook niet om te weten dat je beter in bankhangen bent dan op een dak te staan. Als het lekt, dan is het voldoende om te weten bij wie ze moeten zijn om dat probleem op te lossen.

Kritiek leveren is niet zo moeilijk. Maar ik heb er een oplossing voor:
Vertel waar je anderen mee kunt helpen.

Zet dat centraal in je cv, op je site, vertel dat op sociale media en in de kroeg. Heb zelfvertrouwen in wat je kunt en waar je anderen mee helpt. Laat dat zien. Dan gaan mensen op den duur een beeld van je krijgen waarvan jij wilt dat ze dan hebben.

Disclaimer.
Dit is een voorbeeld. Ik ben namelijk super-slecht in Netflixen. Ik zit liever op mijn zolderkantoor te klussen aan een nieuwe kaart die ik aan het ontwerpen ben. Check dit, dit en dit als bewijs.

Ik praat er graag over, laat dat zien op Twitter en probeer daarmee naar buiten te brengen dat ik leef voor design. En design natuurlijk.


AI in design, en design voor AI

Laatste vroeg ik in de wekelijkse Good Monday! mail waar eens over zou moeten schrijven. En dat heb ik gewesten.
GM! fan Sander kwam met het idee om iets over AI in design te schrijven.

Ik ben wel benieuwd naar AI in Design. Overal zien we Artificial Intelligence opduiken, maar wat betekend dat voor designers? Hoe kunnen we gebruik maken van AI of wat zijn de voor / nadelen van het computer laten genereren van ontwerp?

Eerst even helder krijgen wat AI nou precies is. Het staat voor Artificial Intelligence wat in het Nederlands gewoon gewoon Kunstmatige Intelligentie is.

Kijk, software zorgt ervoor dat een computer berekeningen uitvoert zodat wij er als mens wat aan hebben. Dubbelklikken op een plaatje en het wordt op het scherm getoond. Geen hele spannende actie voor ons als gebruiker, maar achter de schermen gebeurt er heel wat. Dingen waarvan ik nog niet een het topje snap. Wat ik wel weet is dat het voorspelbaar is en dat is precies de bedoeling. Het overgrote deel van mijn werk speelt zich namelijk af binnenin die computer.
Naast het openen van een plaatje, werkt dat ook met ingewikkeldere acties in databases en effecten in Photoshop. De software doet precies wat je denkt dat het doet.

Ontwerpen mét AI

Maar als we de computer nou eens laten helpen zonder te weten wat de uitkomst is? Dan gaan we richting de kunstmatige intelligentie.

Adobe is daar al enige mee bezig onder de naam Sensei.

Shout out naar Adobe trouwens voor wat ze de laatste tijd aan het doen zijn. Jaren lang hebben ze op hun gat gezeten en niet echt vernieuwd. Maar sinds een jaar of 3 zijn ze weer helemaal hot en happening. Met XD bijvoorbeeld. Hiermee hebben ze een prachtig tool opgeleverd voor digitaal design. Een regelrechte Sketch concurrent. En ook met content, zoals de Wireframe podcast, laten ze zien dat ze de wereld van de designers best wel snappen.

Project Sensai dus. Het is een verzamelnaam van Adobe's kunstmatige intelligentie en komt in meerdere programma’s terug. Als voorbeeld pak ik er even ‘content aware fill’ in Photoshop.
Als je een beeld hebt dat te smal is. Kun je het verbreden en met wat AI magie, vult het beeld zicht met extra beeld. Of je kunt een deel van een beeld vervangen zoals je hieronder ziet gebeuren. Dat vervangen doet de AI van Photoshop zelf. Het is nog niet perfect, maar het neemt al heel wat werk uit handen.

Voorbeeld van Photoshop, komt van Adobe.

Dit voorbeeld laat het zien met een redelijk eenvoudig landschap. Maar het kan ook met ingewikkeldere beelden. Ook al is dat het resultaat niet altijd perfect. Het help je wel goed op weg.

Dat is hoe we als designers AI gebruiken. Bewust of onbewust. Waar het om gaat is dat het werkt.

Ontwerpen vóór AI

Die onvoorspelbaarheid kan ook tegen werken. Want hoe ontwerp je voor iets waarvan je nog niet weet wat het resultaat gaat zijn? Dan zul je alle opties open moeten houden. En een flexibele set aan opties moeten ontwerpen waar de resultaten in getoond gaan worden.

En om die resultaten te laten zien moet je eerst weten wat die zullen zijn. Dus er zal eerst een goede vraag worden gesteld moeten worden. Ontwerpen voor AI start dus met de juiste vragen stellen.

Als je naar nos.nl gaat weet je al wat je gaat zien. Het laatste nieuws. Wat daar getoond wordt wordt bepaald door de redactie. Wat belangrijk en relevant is zal meer aandacht op het scherm krijgen.

Als je vraagt aan Google Home wat het nieuws van de dag is, dan start je een Kunstmatige Intelligentie op die gaat bepalen wat voor jou relevant is. Hiervoor heeft het je geolocatie nodig, het tijdstip kan relevant zijn en zelfs of je al eerder vandaag interactie hebt gehad.
Allemaal zaken die van belang kunnen zijn om jou op dat moment het nieuws te geven wat voor jou relevant is.
Idealiter is dat ander nieuws dan de buurman krijgt of iemand anders in je huishouden.

Momenteel is het opvragen van nieuws via een Google Home nog niet zo intelligent, het is nu vooral nog het afspelen van 'laatste_nieuws_[datum].wav'
Maar dat zal in de toekomst zeker wel anders worden. Dan zal het bijvoorbeeld starten met het nieuws over Azerbeidzjan, omdat je de dag ervoor nog informeerde over wat het weer daar doet omdat je een vakantie aan het plannen bent.

Voorbeeld komt van Google zelf

De service waar je interactie mee hebt zal dus meer en meer persoonlijk worden. Het zal dus voorzien moeten worden van een persoonlijkheid. Dit is essentieel om er een goede interactie mee te hebben. Het gevoel dat het jou begrijpt.

Er kan al veel momenteel, maar dit is nog maar het begin. Ik heb geen idee waar het naar toe gaat. Ik hou de ontwikkelingen in de gaten. En mocht ik iets interessant vinden, dan heb ik het daar over op Twitter of het komt terug in de wekelijkse Good Monday! nieuwsbrief


Digitaal zou wat vaker naar analoog moeten kijken

Het design leven in de digitale wereld is erg flexible. Je kunt alles altijd aanpassen. Niets is definitief.

Vroegâh... maakte je enkel tastbaar werk. Op papier. Ja, dat enge spul daar je niet op in kunt zoomen.

Gedrukt werk heeft enorme voordelen. Bijvoorbeeld het overleven van alle digitale informatie. Het heeft namelijk geen stroom nodig om beschikbaar te zijn.

Maar, als het eenmaal klaar is, is het klaar. Het stressmoment tijdens het aanleveren bij de drukkerij went nooit. Het wachten op de schone taak van de drukkerij en nabewerking ook niet.

en dan het moment van uitpakken als het geleverd is, spannend maar eer van je werk. Alles is vastgelegd. Niets is meer te veranderen.

Dat laatste is het grote voordeel van digitaal. Maar ook al groot groot nadeel. Want het is nooit af.

Een typefout corrigeren is ideaal. Maar hierdoor kun je ook alles constant omgooien. En dat is geen goed idee.

Zodra je tijdens het bouwen van een site constant alles in twijfel trekt, geen besluiten neemt en tot op het laatste moment alles om blijft gooien krijg je niet altijd het beste resultaat.

Ik heb de digitale wereld al vroeg omarmd en loop voorop met de ontwijkelingen. Maar we zouden bij digitaal design wat vaker moeten kijken naar hoe dat in de analoge wereld ging en gaat.

Het geheel niet uit het oog verliezen en al helemaal niet alles doen omdat het kan.

Weloverwogen beslissingen nemen. Deze uittekenen. Ontwerpen. Bouwen en opleveren. Op basis van de feedback die komt zodra het af is is altijd weer op door te bouwen. Maar doe dit niet constant tijdens het bouwen.


Lekker bellen met mijn Mastermind Group

Vrijdagochtend 7.00 uur. Koud én donker. Ik stap de deur uit, doe mijn oortjes (dom woord zeg) in en start Google Hangouts. Niet veel later loop ik door de mijn woonwijk richting het park om de hoek en bel ik met drie anderen.
Eén vanuit Groningen, een vanuit Enschede en nog eens uit het midden van Frankrijk.

En dit doe we al bijna 2 jaar, elke twee weken. We noemen het een Mastermind Group en dat is super waardevol.

We nemen om beurten het woord en bespreken hoe de afgelopen twee weken gingen en wat we de komenden twee willen bereiken. Over twee weken blikken we daar dan weer op terug.

Het zorgt voor zelfreflectie met de hulp van anderen en werkt erg goed als stok achter de deur om taken te doen en gewoontes te kweken die je zo graag wil krijgen.

Het kan over van alles en nog wat gaan.

  • Vaker lezen. Ik lees inmiddels vaker in de trein naar Amsterdam en kijk minder ‘dom’ naar YouTube of Netflix.
  • Starten en stappen maken met dat ene grote project waar je maar niet mee wilde starten.
  • Een eigen product lanceren.
  • Vaker schrijven en dat publiceren zoals dit hier.
  • Klussen die je in en om het huis moet doen.
  • Een nieuwe taal leren.

Alles kan. Je baalt zelf wat je doet en gebruikt de Mastermind Group als ondersteuning om dit doel te behalen.

Morgen bellen we weer en een van mijn doelen was 2 artikelen te schrijven. Ik schreef al over hoe ik het toeval af en toe stuur en nu deze. Dit doel heb ik in ieder geval gehaald.

Helaas heb ik het tweede doel gehaald. Ik wilde de CSS cursus die ik volg afronden. Maar dat bleek meer tijd te kosten dan ik had verwacht. Jammerdebammer. Maar ook echt.


Toeval een beetje sturen

Mijn werkweek bestaat uit twee delen. Van maandag tot en met donderdag werk ik bij Olisto. En de vrijdag besteed ik aan mijn freelance werk onder de naam patrickloonstra.nl

Olisto HQ zit in Amsterdam, dus daar ben ik vaak te vinden. Daar heb ik mijn werkplek, met een fijne grote monitor en mijn collega’s om me heen. Maar regelmatig werk ik eens een dag thuis. Of verderop in de stad in mijn favoriete espresso bar. Of in een compleet andere stad. Het ligt maar net aan mijn bui en wat ik aan het doen ben.
En dat ligt niet aan het kantoor niet aan mijn collega’s en niet aan mijn werk. Maar vooral aan mij.

Meestal is de reden dat ik dat ik een hekel heb aan een vast getimmerd ritme. Elke dag alles exact hetzelfde doen. Voor anderen een zegen. Voor mij een verschikking.

Even geen Amsterdam maar Rotterdam

Zo was ik een keer onderweg met de trein naar het kantoor in Amsterdam. In de stiltecoupé (waarom is niet de hele trein zo?) was ik bezig met het uitwerken van een nieuw idee. En dat ging zo lekker, dat ik het zonde vond om uit te stappen. Dus ik bleef zitten en ging door met waar ik mee bezig was. Het was zonde om die flow te doorbreken.

Een uur later stapte ik uit in Rotterdam en zocht daar in de buurt van het station een plek om verder te werken. In de lobby van een kantoorgebouw vind ik een fijne rustige plek. Rond het middaguur ben ik in een koffietent gaan zitten. Daar wat gegeten en genoten van de andere omgeving, met andere mensen en een andere sfeer. En aan het einde van de middag ben ik weer naar huis in Zwolle gereden.

Een dag compleet uit het systeem en ik heb heel wat werk kunnen verzetten. Werk dat ik wellicht niet had kunnen doen als ik op kantoor was gaan werken met dezelfde mensen om me heen en dezelfde lunch als elke dag. Niets ten nadelen van hen en het eten, maar even wat anders is best fijn zo af en toe.

Een vast patroon

Een beetje ritme is niet erg. Het ochtendritueel van opstaan, douchen, ontbijten, tas pakken, naar het station lopen en een uur in de trein lezen gaat altijd zonder erover na te denken. Tenzij de NS even in de war is, maar dat gebeurt niet zo vaak als je het alleen op Twitter vertrouwd.

Het af en toe doorbreken van dat ritme is heerlijk. Het geeft mijn nieuwe energie en inspiratie.

Zoeken naar oplossingen met design heeft altijd toevalligheden nodig. Een verandering in omgeving stimuleert dit enorm voor mij. Alles wat je dan oppikt kan bijdragen aan de oplossing die je aan het zoeken bent. Of het de muziek, het opvangen van een klein gesprek of andere geuren zijn, geen idee. Het zal een combinatie van dit alles zijn.

Het proces dat daarna komt, het uitwerken en structuren, dát gaat dan weer een heel stuk beter op mijn vaste werkplek. Met een grote monitor en wat muziek erbij

Elk soort werk vereist nu een andere aanpak. En voor mij, af en toe een andere locatie.