Mijn nieuwe to-do systeem

Ik heb een haat-liefde verhouding met papier.
Van drukwerk kan ik nog steeds erg blij worden, mits goed uitgevoerd. Bijvoorbeeld de kerstkaart die ik ook voor het Grafisch Museum maakte. Verzorgd, uniek, met gevoel en tastbaar.
Heerlijk.

Maar rondslingerende folders, ongevraagde post in de brievenbus, snelle aantekeningen en andere papieren troep. Bah.

Ik kocht er ooit een hele goede scanner voor die met een razend tempo alles wat los en vast zat voor me in Evernote dumpte. Opgeruimd, doorzoekbaar en allemaal netjes op 1 plek. Erg fijn allemaal. En inmiddels staat die ouwe trouwen Fujitsu Scansnaptodo onder in een kast nauwelijks meer wat te doen, want er steeds minder papieren post binnen. 🎉
Fijn voor mij en de bomen.

Dus, in Evernote zit al mijn informatie. Het is de ouderwetse lompe stalen zware en lelijke archiefkast van vroeger eigenlijk. Prima plek om alles te onthouden. En dat al jaren en jaren.

Naast Evernote, draait er een to-do-list app op de achtergrond van mijn computer. Todoist.
Daarin verzamel wat ik nog moet doen. Af en toe met een deadline. Vaak per project. . Voor zowel privé dingen, werk en mijn freelance gebeuren.
Maar hoe dat allemaal werkt blijft even een geheim. Want de titel is nou eenmaal ‘Mijn nieuwe todolist systeem’.

En die bestaat uit, roffel roffel, Post-Its.
Low tech, goed zichtbaar en tastbaar.

to do post it

Tip: Koop het origineel. Die blijven tenminste plakken.

Niet als vervanging voor de grote lijst die in Todoist, want dan heb ik een muur van 18 meter nodig. Maar ik gebruik het voor kortlopende projecten waar ik momenteel aan werk.

Per dag kies ik 1 hoofdtaak uit die ik die dag ga regelen.
Dat is ook de taak waar ik mee begin. En als die af is dan is de hele dag geslaagd. Alles wat er extra bij afgevinkt kan worden, is een mooie bonus.

Die taak bestaat vaak uit kleinere stukjes werk die verzet moeten worden. En die in een bepaalde vorderde gedaan moeten worden.

Of, het bestaat uit allemaal losse eindjes waarvan er altijd wel 1 het belangrijkste is. Die is het snelset nodig, heeft de grootste impact of een andere reden dat die het belangrijkst is.

In beide gevallen werkt het heerlijk om een prioriteiten lijstje te hebben. Dan hoef je daar tijdens het werk zelf niet meer overname te denken Die energie kun je beter aan het project zelf besteden immers.
Deze schijf ik op losse Post-Its.  En die plak ik links van mijn toetsenbord.
Lekker in het zicht, zelfs een beetje in de weg. Wat het eerst aan de beurt is ligt het dichts bij.

to do list systeem met post its

Ben ik even afgeleid, dan is een korte blik. naar links genoeg om de focus weer op de taak te krijgen. Ik hoef er niet voor in de computer te duiken, Todoist te vinden en naar het juiste scherm te klikken.

Nee, altijd in het zicht. Ideaal.

En dan, het mooist van het systeem.
Als een taak af is, geen gekrast of een afvingen van dit deel.
Nee, veel mooier nog.

Ik maak een propje van de taak en leg het boven de rest.
En hoe groter die bult, hoe meer ik heb gedaan en hoe fijner dat voelt.

Nog een tip: Pel ze horizontaal van het blok. Dat krult de lijmstrip niet en blijven ze nóg beter plakken.

de juiste manier van post its pellen


Lekker After Effects leren

Ooit deed ik een opleiding tot grafisch vormgever. Achter grijze Macintoshes die pas later Mac's werden genoemd. Met stapels diskettes in de tas om je projecten op school op te slaan om er thuis mee verder te werken. En het stap voor stap leren wat je met met Photoshop, Illustrator en Quark Xpress kon doen. Om zo de ideeën die in mijn hoofd zaten uit te werken tot iets zichtbaars.
Alles was nieuw, alles wel onbekend.

De eerste les in Adobe Illustrator kan ik me nog goed herinneren.
Het tekenen met bezier curves.

bezier curve

Een Bézierkromme (of Béziercurve) is in de wiskunde een type parametrische kromme, bepaald door twee of meer punten in een vlak of ruimte, die het eerste punt verbindt met het laatste, vertrekkend in de richting van het tweede punt, steeds de richting aanpassend naar een volgend punt, en aankomend bij het laatste vanuit de richting van het voorafgaande punt.

Dank je Wikipedia

Les 1 van Illustrator was het natekenen van een golf beweging.
En die eerste opdracht waren dramatisch. Als het een bouwopleiding was geweest en het zou een eerste les metselen zijn geweest. Dan was het een grote bende zijn geworden. Meer cement op de vloer dan tussen de stenen. En een muur die de volgende dag zijn ingestort.

De software werkte absoluut niet mee met mij. Het leek zo gemakkelijker toen de leraar het voor deed. Maar dit zelf doen, met die gekke grijze muis met 1 knop? Niet te doen gewoon.

Het was iets compleet nieuws wat ik leerde. Er was een nieuwe manier van denken voor nodig. De enige backup die ik had was een leraar en een boek.

Na jaren als grafisch vormgever, als snel omgedoopt tot ‘designer’, te hebben geleefd en gewerkt kan ik deze magische bezier curves wel dromen. En is Illustrator mijn favoriete software ooit geworden.

testbeeldEr zijn heel wat avonden overgegaan in nachten overgegaan. Proberen, pielen, testen en tekenen. Met de meest vreemde probeersels en projecten. Ooit heb ik eens het testbeeld nagetekend omdat het enige wat nog op tv was in de nacht.
Met een meetlat op de beeldbuis in de weer. Erg irritant, want die dingen waren nog bol. En dan in Illustrator natekenen.

En trots dat ik was, toen het af was. Het voelde als een inmens project. Allemaal netjes opgeslagen op zip’s, disks en cd’s. Maar momenteel heb ik geen idee waar al deze .ai bestanden zijn gebleven om eerlijk te zijn. Op zich jammer, maar mocht ik ooit een testbeeld nodig hebben, dan teken ik het in een half uurtje.

Inmiddels zijn we een paar jaar later, is er een toegankelijk internet en staat dat vol met tutorials om alles te leren wat je maar wilt.
Het enige limiet die er is, ben je zelf. Dat is niet veranderd. En zal ook nooit veranderen. Het is wel een heel stuk eenvoudiger geworden om informatie te vinden die je nodig hebt. En je kunt dus makkelijker nieuwe vaardigheden leren.
Althans, de methodes leren. Want het echt zelf doen, dat proces, zal hetzelfde blijven. Je zult er tijd en nog meer tijd in moeten steken. En dan kun je vrijwel alles leren.

after effects splash

 

Inmiddels ben ik gestart met het leren van After Effects. Illustrator voor animaties eigenlijk. En te mixen met video. Wederom waanzinnig veel mogelijkheden. Super complex met allemaal tijdlijnen en cues en transformaties.
Maar alle begin is moeilijk. Dus die eerste stappen moest ik even doorbikkelen.

Startende met de structuur van een After Effects project.
Je kunt gelijk starten met creëren, maar ik wil dat niet. Ik wil eerst weten hoe iets in elkaar steekt. Wat is de structuur? Hoe verhouden dingen zich tot elkaar? Wat gebeurt er op de achtergrond van al die losse kleinere processen? En als ik daar vat op heb, dan ga ik door met de volgende stap.

Iets aannemen met als reden ‘dat is nou eenmaal zo’. Vreselijk.

after effetcs interface

Volgende stap, de interface.
Vol met nieuwe termen, icoontjes, getallen en instellingen.
Na 3 videos’s op Youtube (zoek: after effects interface basics) van zo’n 20 minuten elk te hebben bekeken begin ik de logica van de interface door te krijgen.

Ik kijk in die fase nooit enkel 1 video. Want niet iedereen weet alles. Dus ik kijk graag naar verschillende inzichten van verschillende mensen. Plus, niet iedereen kan iets goed uitleggen, dus een mix werkt het beste.

Een uur op weg en nu al meer geleerd dan jaren allen maar de naam en de mogelijkheden kennen. Dat schiet al lekker op.
Op naar de volgende stappen. Gewoon iets proberen is niet leuk, dan leer je iets zonder de context erachter te begrijpen. Wat veel beter werkt is een doel hebben en dat gaan bereiken.

Geanimeerde logo’s zijn tof om te zien Te trekken altijd mijn aandacht. Dus: project 1 is gekozen.

En dat ziet er ongeveer zo uit:

  1. Inspiratie op zoen op Dribbble (zoek: animated logo)
  2. In mijn hoofd vertalen naar het log
  3. Bedenken hoe dat zou moeten in After Effects
  4. Uitzoeken hoe dat moet
  5. Doen
  6. Proberen
  7. Doen

En bij het uitzoeken hoe je dat moet doen begint het leuk te worden qua termen. Dan ga je namelijk nieuwe termen én methodes ontdekken.
Dan zoek je op termen als ‘pop, waggle, appear, slide, zoom, move'. Je krijgt uiteraard niet dat effect dat je voor ogen had. Zoekt weer verder. Komt uit op fora bij mensen die hetzelfde willen weten en zoekt weer verder.
En dan kon je vanzelf op het antwoord uit. Of iets dat erop lijkt. Maar je wel de manier waarop je het kunt doen vind. Want alles is al eens eerder gedaan. Mooi is dat. Je hoeft er alleen nog maar je eigenmix van te maken.

Inmiddels zijn we een paar dagen verder en begin ik me meer en meer thuis te voelen in een interface waar ik eerder nog volledig weg kwijt was en geen idee had wat ik deed. Hetzelfde gevoel als toen ik Illustrator beter leerde kennen. En je kunt blijven bijleren, ook al net als Illustrator. Daarvan gebruik ik zo’n 20% van de capaciteit. Bij After Effects zit ik nog maar op 1%. Of gevoelsmatig zelfs 0,0001%

80 20.png

Hoppa, pak ik even de 80/20 regel erbij,. Die geldt vast ook voor software. Met 20% van de kennis kun je 80% van de projecten aan.
Geen stress dus om alles te leren. En momenteel is het tof genoeg om er nog even mee door te gaan. Voor het werk, maar ook voor de lol. De lol van het leren.

Motivatie + Tool + YouTube = Moois


Notificaties, nooit meer sturen,
CMS en desktop

Notificaties

Hoe is het om Instagram te gebruiken als je tig-miljoen volgers hebt? Dit vroeg ik me al een hele poos af en gelukkig laat voetballer Demy de Zeeuw dat zien. Hij beheert een Instagram account met meer dan 8 miljoen volgers. En dat is dus niet te doen. Zijn telefoon staat compleet op hol. Nu is het sowieso een heel goed plan om nagenoeg alle notificaties uit te zetten, die leiden alleen maar af. Maar goed ook dat ik op Instagram en Twitter nog geen 300 en 1800 volgers heb.

http://imgur.com/LV8Eekb

Nooit meer sturen

Zelfrijdende auto's zijn damn hot tegenwoordig. Elke autofabrikant, elk softwarebedrijf, ie-de-reen. En ook de man die als eerste de iPhone hackte, George Hotz is er in een garage mee bezig. Want zo hoort dat hé, gave nieuwe dingen worden in garages ontwikkeld. Steve en Steve deden dat met Apple en vast nog wel heel wat andere bedrijfjes.

En terwijl de grote concerns er druk mee bezig zijn zijn en er miljoenen tegenaan gooien, knutselt George lekker door. Hij verwacht dat auto's voor zo'n €1000 aan materiaal autonoom kunnen rijden. Dan is dat dus goedkoper dan het halen van een rijbewijs. En je kunt lekker zelf een filmpje kijken tijdens een rit. Winning!

zelfrijdende auto george hotz

CMS

Nagenoeg elke website draait op een CMS mocht je dat nog niet weten. Een Content Management System. Zo draait deze site op Wordpress net zoals een ongelovelijk groot deel van het internet. Maar er zijn er meer, veel meer voor al die verschillende eisen die er zijn. De een zweert bij Wordpress, een ander heeft liever Drupal of weer een ander iets écht ingewikkelds.

In dit overzicht staan er een paar goed beschreven. Een ook al is dit overzicht verre van compleet, toch laat ik het je zien. Want het laat heel goed zien dat er niet altijd 1 oplossing is voor alles.

Er is namelijk ook niet 1 lettertype die alles kan. Per doel, merk, sfeer en eisen wisselt dat. Over CMS-en kan tot op zeker hoogte meepraten, op lettertype gebruik daarentegen... graag met whisky erbij.

cms-en

Desktop

Windows en Mac en een beetje Linux. Dat zijn de smaken die we hebben om een computer op te laten draaien. Maar dat wil nog niet zeggen dat dat de beste keuzes zijn. Ik hou van Mac OSX en moet er niet aan denken om in een Windows omgeving te moeten werken. Maar er zijn net zoveel enthousiaste Windows gebruikers die dat over de Mac zeggen. Daarmee is alles weer mooi in evenwicht.

Maar het kan altijd anders en wellicht beter, altijd. Daarom is het maar goed ook dat er altijd kritisch gekeken word naar wat er nu is en wordt er over nagedacht wat er anders en beter kan. Anders zouden we nooit verder komen en stil blijven staan. Saaaaai!

Desktop Neo laat zien dat het ook anders kan. Niet beschikbaar, meer een showcase van een interface-designer. Wel interessant om te zien hoe het ook kan. Geen idee of het beter is. Fantastisch om te zien dat er mensen zijn die de 'status quo' niet voor lief nemen en verder kijken.

desktop neo


Dit was 2015

Al die jaaroverzichten. Het zijn er zoveel. Ze zijn té standaard geworden in mijn ogen, een verplichting als je ook maar iets qua media en publiceren doet. Maar stiekum toch ook best wel tof. Het hele jaar lekker niets volgen en aan het einde alles even voorgeschoteld krijgen. Ideaal.

Maar Het grote nadeel is dat ze allemaal op hetzelfde moment uitkomen. En juist dat standaard en geijkte gedoe, daar heb ik een hekel aan.

Dat is ook precies de reden dat ik jou geen kerst, oud&nieuw of 'gelukkig 2016' presentje heb gegeven. Het komt dan toch op de grote bult te liggen. In plaats daarvan heb ik mensen geholpen aan microkrediet via Kiva.

Maar dat betekend niet dat ik nooit van me laat horen. Iets krijgen is altijd leuk. Helemaal als het nuttig is. Maar dat ziet het vanzelf voorbij komen. Later meer hierover.

Niet missen? Schrijf je hier in en ik laat het je asap weten.

Goed, 2015 dus. Een jaar die de boeken in gaat als 'Half in Zuid -Amerika en half in Nederland'. Een paar keer verhuisd om vervolgens voor een langere tijd in een nieuwe plaatsneemt te strijken.

En dat alles samengevat in 1 diagram. Wel zo overzichtelijk toch?

2015-van-patrick-loonstra

 

Voor mij wel. En dat is ook een van de leuke dingen van jaaroverzichten. Even heel bewust bezig zijn met wat je hebt gedaan. Waar je staat. En wat je daarmee de komende tijd gaat doen.

Mijn jaar was 1 grote gatenkaas van events, reizen, verhuizen en ontdekken. Ik 2016 ga ik hier gewoon mee verder en tussendoor ga ik gaaf designwerk voor klanten en mezelf maken. Tot na het weekend!


Het nieuwe PL logo

Toen ik begon met mijn eigen studio, had ik al snel een logo. Vrij logisch als je een design studio hebt. Ik heb besloten te werken onder mijn eigen naam en om die naam makkelijker en herkenbaarder te maken heb ik voor een eenvoudige PL gekozen. De initialen die ik al mijn hele leven draag.

Zeer persoonlijker en heel dicht bij mezelf. Een extra schil om mezelf met een ingewikkelde naam en dus merk past niet bij me. Uiteraard heb ik hier over nagedacht en heb ook een paar goeie namen overwogen. Maar 'gewoon' opereren onder mijn eigen naam voelt momenteel het meest logsich.

Een huisstijl moet niet stilstaan. Die moet bewegen. Vooruitgaan en zich ontwikkelen. Dat zeg ik tegen iedereen die het maar wil horen en dus moet ik dat zelf ook doen.

Het oude logo, de PL in Gotham Black, heb ik onder handen genomen. Alles is geometrisch op elkaar afgestemd en is volledig zelf gemaakt. Terwijl het een doorontwikkleing is van de oude/vorige versie. En dus nog steeds direct herkenbaar en linkbaar.

new logo for PL

Door de vreemde lijnen van de P en de L zijn de initialen veel herkenbaarder geworden. Was het eerst nog een P en een L, nu is het de PL van Patrick Loonstra geworden. Twee letter die onlosmakelijk bij elkaar horen als inistiaal en dus als logo.

De lijnen zijn niet volledig en onaf, want een merk mag nooit af zijn. Er moet altijd iets te ondekken, te leren en te doen zijn. Net zoals de gelukkigste dag van je leven. Ik hoop deze nooit te beleven. Want dan zijn alle dagen erna minder. En dat lijkt me maar niets.

PL-logo-cmyk-zwart-werktekening

En de vreemde lijn linksboven, in de P, verteld dat design niet altijd de standaarden hoeft te volgen Er mag uit de ban gesprongen worden, gek gedaan worden en op eigen wijze worden geïnterpreteerd. Weg met de regels. Weg met de massa. Bepaal je eigen route en kijk op je eigen manier tegen dingen op. Ga er voor.

 


van Groningen naar Zwolle

Na jaaaaaren op 1 stek te hebben gewoond en gewerkt, heb ik de smaak van het verhuizen te pakken.

In maart van 2015 heb ik alle huurcontracten opgezegd en ben ik een half jaar door Zuid Amerika wezen reizen. Daar heb ik de eerst twee maanden in Quito, Ecuador, gewoond en gewerkt. Om vervolgens 4 maanden lang elke paar dagen op een nieuwe plek neer te strijken.

En die trend lijkt zich gewoon voort te zetten. Bij terugkomt in Nederland ben ik weer in Groningen neergestreken voor 3 maanden en daar ben ik nét weer vertrokken.

Mijn vriendin heeft een toffe baan in het oosten van het land gevonden. En om de planeet een beetje te sparen én om niet elke dag 3 uur in de auto rond te hoeven tuffen zijn we wat naar het zuiden verhuisd. Naar Zwolle dus.

Het komende jaar ga ik hier leven en werken. Tijd om nieuwe dingen te leren kennen, nieuwe mensen te ontmoeten en zoeken naar toffe merken die mijn hulp kunnen gebruiken op het gebied van Branding & Design.

Heel wat adreswijzigingen zijn als doorgegeven, mijn contact gegevens zijn hier op de site al doorgevoerd. In mijn Twitter profiel heb ik Zwolle + Groningen gezet. Want ik ben nog regelmatig daar in de buurt te vinden. Veel van mijn klanten zitten daar en de trein rolt er met gemak heen. Geen enkel probleem dus.

 

logboek

///
Logboeken 1 en 2 zijn verloren geraakt in de barre strijd
die gestreden is tijdens de verhuizing.
Geen spoor ik te herleiden naar de inhoud.
We pakken het verhaal op dag 3 op.
///

Logboek dag 3
Maandag in Zwolle. De verhuizing is achter de rug. Hoewel, er staan nog genoeg dozen. Maar alles staat in ieder geval droog en het huis is begaanbaar. Voor die gelukkigen die me volgen op Snapchat (wat een gaaf netwerk is dat zeg), die hebben kunnen zien wat er hier allemaal gebeurd is.

Tijd om maar een locatie te bezoeken op jacht naar een nieuwe HQ voor patrickloonstra.nl. Op de fiets door Zwolle. Nieuwe straten. Nieuwe vide van het verkeer. Iedereen is rustig en er roetsjen niet tig fietsers door elkaar op de kruizingen. Het lijkt wel een compleet andere cultuur hier.
Eerste locatie is op zich wel tof, maar er moet nog veel gebeuren. Dus kan niet inschatten op dit passend is voor mijn piepkleine design studio.

De bibliotheek in de binnenstad ontdekt als een hele prima werkplek voor de komende tijd. Hier ga ik vaker komen en zal ik dus ook snel mayor, in Swarm – ook al een toffe app, worden.

Logboek dag 4
Dinsdag in Zwolle. Vandaag ook weer wat afspraken gepland. Waarbij de eerste wel heel gaaf is op de 8ste etage met uitzicht over het station. Maar helaas, niet direct plek voor me wat binnen het budget past. Maar wellicht zijn er mogelijkheden. Hier is het laatste woord nog niet over gesproken. Later meer dus. Tussendoor op zoek naar een andere plek om mooie dingen te maken.

Logboek dag 5
Al veel gezien, al veel mensen gesproken. Tijd voor het grotere perspectief. De dagen lijken hier even lang te duren als in het hoge noorden. De temperatuur lijkt wel wat mediteraanser, en de meeste mensen zijn gewoon te verstaan. En, gelukkig, ze verstaan mij ook. Nul stress dus.
Middag in de stad. Er moet wat werk gedaan worden voor een van mijn klanten. Naar de bibliotheek. Yes, mayor geworden! Ik begin me al steeds meer thuis te voelen. En maar goed ook, want totdat ik een eigen HQ heb hier, is dit tot nu toe echt de beste plek om de dag te starten.

Eind, stop, over en uit.

Ik zal mijn logboek verder voortzetten op Swarm, Snapchat (patrickloonstra) en een overzicht maken op Foursquare.

2016 = Zwolle.

Tot gauw, hier of daar, of waar dan ook.


Pocket, Sugr en SMC050

De dag dat dit artikel is gepubliceerd is woensdag. En het bestaat uit een serie links naar toffe dingen. Dus heb ik het ooit maar Woensdag : Linkdag heb gedoopt. Dus die traditie hou ik graag aan. Here we go...

 

pocket

Ik ben groot fan van Pocket. De app waar ik zo'n beetje al mijn leeswerk in doe. Als ik iets tof zie op het web, dan ik het KLIK en het geheel gaat Pocket in, zodat ik het op een later tijdstip rustig kan lezen. Of bekijken. Want ook video's zijn geen probleem.
Pocket is net met een update gekomen, en een publiek profiel is daar een van de nieuwigheden van.

Op getpocket.com/@patrickloonstra is die van mij te vinden en daarin plaats ik dé artikelen door die ik anderen ook gun om te lezen en te zien.

 

sugr speaker

Dondersmooi speakertje. Van hout en erg venuftig. Draadloos, met een alarm, een sleeptimer en te koppelen aan Spotify enzo. Allemaal erg leuk. Maar wat ik er erg helemaal te gek aan vind is dat de muziek te regelen is door op het speakertje te kloppen (play/stop) en te kantelen (nummer skippen).

 

Paar weken terug was ik weer eens bij SMC050. Als je er nog nooit bent geweest: echt een keer doen. Er komen hele gave sprekers. Bijvoorbeeld Steven van Belleghem. Hij sprak over extreme klantgerichtheid. Goed verhaal op een toffe manier verteld. Perfecte combo dus.

https://www.youtube.com/watch?v=ktNhNz4ydtc

 


Maak een keuze
en blijf daar (voorlopig) bij

Als je met iets groots bezig bent, het bouwen van een bedrijf bijvoorbeeld, dan ben je contant bezig met beslissingen. Bijvoorbeeld bij het bouwen van de visuele identiteit. De huisstijl.

Welke lettertype? Welke kleur? Welke volgorde van de teksten? Allemaal ogenschijnlijk kleine keuzes die gaandeweg, verder in het proces, invloed hebben op het geheel.
Veel van die keuzes gaan onbewust, op basis van ervaring, op basis van gevoel en op basis van een beetje logisch nadenken. En ze bouwen allemaal aan het grotere geheel.

Je kunt over alles heel lang nadenken, heeeeel laaaaang, naaaaadenken. Maar vergeet niet in het begin vooral door te pakken. Wel overwogen beslissingen te nemen en iets neer te zetten. Als je té lang denkt en wacht, dan sta je stil.

Vooral in een opstartfase is het goed om vooral stappen te maken. Bezig te zijn met je merk. Te ontdekken hoe alles in elkaar steekt en werkt. En op te blijven letten en waar nodig bij te sturen.

Maak dus een keuze en blijf daar voorlopig bij. Net als bij de kassa. Blijf lekker bij een staan en switch niet constant.
Dát je een keuze maakt is net zo belangrijk als het de komende tijd volhouden. Juist door consistent de visuele stijl te gebruiken, kweek je herkenning. En dat is zo belangrijk. Altijd, maar vooral ook in het begin.


Weg met het prospect werk

Pospect werk is als mensen je vragen iets te doen met een slechte reden als deze:

“Maar dit is écht heel goed voor je portfolio.”

“Als we dit goed vinden, komen er daarna plenty betaalde opdrachten.”

“Ik wil eerst even of je goed werk kunt leveren.”

Lastig te vertalen naar écht tof Nederlands. Maar gelukkig legt The Oatmeal het even uit.

the oatmeal prospect work

 

En ja, ik ben ook wel een benaderd door mensen met deze beloftes. En ja, in het verleden ben ik hier ook wel eens op in gegaan. Met een startende portfolio en mooie beloftes klonk dit wel eens erg veelbelovend. Maar inmiddels weet ik wel beter.

Nee. Ho. Stop!

Design is een vak. En omdat iedereen er een mening over heeft, wat heel logisch is want het is tastbaar, betekend dit nog niet dat het niets waard is. In een café is het ook niet logisch om eerst een gratis koffie te krijgen en als het lekker is, er nog een te bestellen die je wél betaald?

Mooi is het dan ook dat creatieve bureau Zulu Alpha Kilo het op deze manier  duidelijk maakt dat deze manier van werken absoluut zot is.

 

https://www.youtube.com/watch?v=essNmNOrQto

 

Maar betekend dit dat goed design dus onbetaalbaar is?

Welnee. Heemaal niet. Ik werk niet voor een vast uurtarief waardoor ik langer over een logo doen dan nodig. En ook heb ik geen vaste tarieven voor een huisstijl, een brochure of een website. Per project kijk ik wat de impact dat mijn bijdrage levert en wat het voor een merk kan betekenen. En dan ook nog eens in welke fase het bedrijf zit dat uiteindelijk de factuur krijgt.
Een nieuwe startup betaalt dus minder, dan een grote corporate.

Oneerlijk? Neen. Startende merken hebben nu eenmaal minder te besteden die kom ik graag tegemoet.


Goedkoop logo? Dat is prima hoor

Ja hoor, je kunt een logo voor een paar tientjes laten maken. Er zijn voldoende mensen en sites die je aan een goedkoop logo kunnen helpen. Wil je dat, geen probleem hoor. Ik geef je zo een paar adresjes waar je dat kunt halen.

Maar of ik er blij mee ben? Niet echt, want het haalt het edele vak van designers compleet onderuit.
Ben ik dan ook pisnijdig en boos op je als een logo op die manier laat maken? Ook dat niet. Ik werk liever voor mensen die de waard ervan goed design wél op waarde kunnen schatten.

In dit artikel wordt het heel mooi uitgelegd en ik sluit me hier helemaal bij aan.

Goed design is namelijk goed. Kwaliteit. Geen troep dat nergens op slaat. En je na een paar weken alweer weggooit zoals troep van de Action.

Een goed ontworpen logo is een investering in je merk. Het gaat de herkenning worden voor alles wat je doet. Het is in veel gevallen het enige dat mensen van je merk zien. Dus die indruk kan maar beter goed zijn.